کتاب نبرد پارتیان با رومیان در منطقه کرهه
کرهه منطقه ای در جنوب خاوری ترکیه است که به آن حرّان نیز گفته میشود. در گذشته این منطقه بخشی از میانرودان باستانی را تشکیل میداده است. نبرد کرهه که این کتاب نام خود را از آن گرفته است در سال 53 پ.م میان ارتش رومی به فرماندهی کراسوس و ارتش شاهنشاهی پارتی به فرماندهی سورنا رخ داد. ارتش رومی متشکل از سوارهنظام، سربازان سبک اسلحه و لژیونرها میشدند و هسته نیروهای پارتی را کمانداران اسبسوار و کاتافراکتها (سواران سنگیناسلحه و زرهپوش) دربرمیگرفتند.
این نبرد آبروریزی و ناکامی بزرگی برای روم به شمار میرود و ارتش پارتی شکست سختی را بر ارتش رومی وارد میکند، این در حالی بود که نیروهای پارتی حدود 10000 تَن بودند و سربازان رومی بیشتر از 40000 تَن را شامل میشدند. با استناد به منابع کلاسیک- از جمله پلوتارخوس- در این نبرد 20000 تَن از رومیان کشته شدند و 10000 تَن از آنها به اسارت برده میشوند. دلایل پیروزی قاطع پارتیان، یا به تعبیری، شکست فاحش رومیان را تاکتیکها و شیوههای رزمی پارتیان، از جمله به کارگیری کمانداران سوارکار و کاتافراکتها که سربازان رومی را بسیار شگفت زده کرد، اقلیم نامناسب و خشک و سوزان منطقه کرهه و میانرودان که رومیان به چنین محیطی خود نگرفته بودند و نیز اشتباهات و لغزشهای تاکتیکی و راهبردی کراسوس برشمردهاند.
البته از فرماندهی و رهبری بسیار خوب سورنا و دلاوری او و نیروهایش نیز نباید چشم پوشید؛ هرچند، پایان کار سورنا بسیار غم بار بود و شاه اشکانی، اُرد دوم که از قدرت و محبوبیت او در میان مردم بیم داشت، دستور کشتن او را صادر کرد. شگفت آن که خود اُرد نیز تقاص کارش را پس داد و توسط پسرش، فرهاد چهارم کشته شد. نویسنده در سراسر این کتاب از شیوه تیراندازی پارتی- که کماندار پارتی در جهت خلاف حرکت اسب بر آن مینشست و به عقب تیراندازی میکرد- و دلاوران ناموَر به کاتافراکت که از سر تا پا زرهپوش بودند، با آب و تاب سخن گفته و از چالاکی، دلاوری و بیپروایی آنها به وجد آمده است. شاید بتوان نبرد کرهه را مهمترین نبرد میان رومیان و پارتیان قلمداد کرد و بی گمان این جنگ یکی از مهمترین جنگها و رویدادهای نظامی تاریخ ایران باستان به شمار میرود که با پیروزی بیچون و چرای پارتیان به پایان رسید.
البته کتاب فقط به نبرد کرهه نمیپردازد و بخش عمدهای از آن به بازسازیهای مدرن و معاصرِ رزمافزارهای پارتی همچون کمان چهارخم مرکب، کونتوس یا نیزه سربازان، تیر، تیردان و کماندان موسوم به گوریتوس و شیوههای تاکتیکی و رزمی آنها از جمله بازسازی تیراندازی بر پشت اسب، کمانگیری و تیراندازی پارتی پرداخته است. همچنین، شواهد باستانشناختی مرتبط با ابزارهای رزمی، محوطهها و سایتهای باستانی نزدیک به محل نبرد کرهه در این پژوهش چشمگیر و ملموس است. این شواهد در بازسازی فرهنگ مردمانی که در قلمرو امپراتوریهای رومی و اشکانی بودند، بسیار راهگشا هستند و آگاهیهایی درباره پوشاک و جامه رزم، سلاحها، تجهیزات و سازوبرگ جنگی، دژها و استحکامات، باورهای دینی و نقش خدایان در جامعه، سکهها و نقش آنها در تبلیغات و گسترش ایدئولوژی حکومتی و غیره در اختیار قرار میدهند.
یکی از نکات شایان توجه کتاب تمرکز بر خاستگاه پارتیان است. پارتیان به مثابۀ مردمانی که دارای خاستگاه کوچگری بودهاند و از استپ اوراسیا برخاستهاند، بسیار سرسخت و مقاوم بار آمده بودند و میان آنها و اسب پیوندی ناگسستنی وجود داشت و شاید همین امر هم یکی از دلایل پیروزی چشمگیر آنها بر رومیان بوده است. از دیگر نکات حائز اهمیت کتاب که نگارنده با موشکافی به آن پرداخته است، توجه به روحیات، صفات، خصلتها، عادات و نوع رفتار قهرمانان و شخصیتهای اصلی کتاب، به ویژه کراسوس و مارکوس آنتونیوس و حتی سیسرو، سخنور نامدار رومی است. کراسوس به خاطر طمع، انباشت ثروت و فریبکاری و مارکوس آنتونیوس به دلیل شهوترانی و میگساری و بادهنوشی افراطی، نکوهش و سرزنش شدهاند. در این کتاب، آگاهیهای اندک، اما ارزشمندی درباره شخصیت و فرماندهی سورنا، قهرمان نبرد کرهه در اختیار قرار داده شده است.















دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.