بازگشت به زندگی

«گاهی ممکن است در آرزوی بازگشت لحظه ‎ای، ماه‎ها زندگی کنیم. همیشه به یاد آن لحظه خواهیم بود، اما وقتی که اهمیت آن از بین برود، مانند رودی خشک به نظر می‎رسد که زمینِ خشک آن را می‎بینی و درک می‌کنی که زمانی زندگی در آن جریان داشته است؛ اما دیگر نمی‏توانی کاری انجام بدهی.

زندگی

آبِ رودخانه به حالت سابق خود باز نمی‌گردد؛ همانطور که ستاره‎ای که به زمین می‎افتد به آسمان باز نمی‌گردد؛ مانند هر اتفاق دیگری که فقط یک بار رخ می‌دهد؛ مانند جوانی .. مانند مرگ، آن لحظه فرا نخواهد رسید؛ هیچ چیزی تکرار نمی‎شود، هیچ کس آن گونه زندگی نمی‎کند که خود می‌خواهد و کسی که لحظه‎ای را آن طور که دلخواهش بود زندگی کرد، باید برای همیشه به آن دلخوش باشد و دیگر امیدی به تکرار آن نداشته باشد؛ زیرا او به خوبی می‎داند که آن لحظه یک رؤیا بود و همین که یک بار برای او اتفاق افتاده بیش از توقع و انتظار بود؛ پس چگونه می‎توان انتظار تکرار آن را داشت؟ غیر ممکن است …»

عدن برای اینکه سفر خود را به گذشته‌ای آغاز کند، که اکنون وجود ندارد از نشانه‌ها آغاز می‌کند؛ او اهل مطالعه بوده است و اکنون برای اینکه گذشته‎اش را باز شناسد باید کتاب‌ها، یادداشت‌ها و نقلِ قول‌ها و خاطرات خودْنوشته‌اش را بخواند، برای همین از شخصی که مقصر در حادثه است در خواست دارد به جای پرداختِ دیه با او همراه شود و تمام این مطالب را برایش بخواند و در این مسیر اتفاقاتی جذاب و تلخ رخ می‌دهند.

در این زمینه: کتاب حافظه

برگرفته از کتاب حافظه