تمایلات جنسی نوزاد

فروید از اصطلاح «تمایلات جنسی» در دو معنا استفاده می‌کند: اولاً انواع ابژه‌های ممکن برای اعمال جنسی و ثانیاً انواع اهداف برای اعمال جنسی. هیچ چیز «طبیعی» در مورد رابطۀ جنسی ناهمجنس‌گراها وجود ندارد، زیرا همه انسان‌ها این کار را به عنوان شکل اصلی تمایلات جنسی انجام نمی‌دهند.

نوزاد

بسیاری از انسان‌ها ابژه‌هایشان از افراد همجنس بوده‌اند و اگرچه ممکن است تجربه‌ای از رابطه جنسی ناهمجنس‌گرا داشته باشند، اما ممکن است اعمال همجنس‌گرایانه را ترجیح داده و اغلب انجام دهند. نظریه روان‌کاوی از همان اوایل شکل‌گیری خود با این فرض عمل کرد که بین درجه دوجنسیتی بودن مندرج در سرشت افراد و تجارب اجتماعی شدن کودک در محیط خانوادگی‌اش تأثیر متقابلی وجود دارد.

فرض بر این است که همه به طور بالقوه قادر به داشتن روابط جنسی با هر دو جنس هستند، اگرچه ممکن است استثناهایی در هر دو طرف طیف وجود داشته باشد؛ یعنی برخی افراد هستند که طبق سرشت خود نمی‌توانند چیزی غیر از دگرجنس‌گرا باشند و برخی نیز چیزی غیر از همجنس‌گرا نمی توانند باشند. برخی افراد ترجیح می‌دهند کودکان خردسال را به عنوان ابژۀ جنسی خود از هر جنس برگزینند. آنها آن بازی‌های جنسی را دوست دارند که کودکان زیر پنج یا شش سال انجام می‌دهند. افراد دیگر ترجیح می‌دهند حیوانات را به عنوان ابژۀ جنسی در نظر بگیرند (نگهداری از حیوانات خانگی ممکن است شکل والایش‌شدۀ آن باشد).

کودکان آن تمایز سفت و سختی را که بزرگسالان یاد می‌گیرند، بین انسان و حیوانات قائل نمی‌شوند. در ناخودآگاه آنها یک حیوان ممکن است چهرۀ نمادین یکی از والدین باشد. بزرگسالانی که رابطه جنسی با حیوانات را ترجیح می‌دهند، ممکن است به مرحله‌ای برگردند که تفاوت کمی بین انسان و حیوان وجود داشت و از حیوان به عنوان جایگزینی برای روابط جنسی با والدین استفاده می‌کردند.

 آنها در ناخودآگاه خود به آرزوی خود برای داشتن رابطۀ جنسی با والدین جنس مخالف یا حتی با والدین همجنس خود می‌رسند. فعالیت جنسی می‌تواند بر هر یک از نواحی شهوانی متمرکز شود، یعنی آن قسمت‌هایی از پوست یا اندام‌هایی از بدن که تحریک آن لذت حسی ایجاد می‌کند. نوزاد از دهان به عنوان اولین عضوی استفاده می‌کند که از طریق مکیدن سینه و خوردن شیر گرم می‌توان از آن لذت برد.

در بزرگسالان استفاده از دهان و لب در بوسیدن عملی است که اغلب از طریق آن ارضا دهانی صورت می‌گیرد، این در حالی است که‌ خوردن و آشامیدن ارضا ضعیف‌تری را برای تکانه‌های جنسی دهانی به همراه دارد. استفاده از دهان برای نوازش و مکیدن اندام تناسلی هر دو جنس در برخی افراد بیشتر باعث ایجاد انزجار می‌شود، آنها یاد گرفته‌اند این عمل را انحراف از فعالیت جنسی طبیعی بدانند و این از سوی بسیاری که مشتاق رابطۀ جنسی دهانی هستند، به عنوان یک «مشکل» در نظر گرفته می‌شود. هدف درمان، کاهش احساس گناه در چنین افرادی است.

درمان به آنها کمک می‌کند تا تصمیم بگیرند آیا می‌خواهند رابطۀ جنسی دهانی را ادامه دهند یا خیر، و اگر تصمیمشان ادامه دادن باشد، به آنها کمک می‌کند تا این فعالیت را به عنوان یک عمل انسانی و لذت‌بخش، و نه عمل کاملاً انحرافی، در نظر بگیرند و از این طریق تضاد با خودشان را کم کنند. سایر بیمارانی که تکانه‌های ناخودآگاه مشابهی برای انجام رابطۀ جنسی دهانی دارند، برای مثال مرد یا زن بالغی که ازدواج کرده و در خواب می‌بیند آلت مردی را می‌مکد و منی آن را می‌خورد، نیز ممکن است این تکانه‌ها را انکار کنند. تکانۀ سرکوب‌شده ممکن است به عنوان یک اختلال روانی‌تنی با علائمی در دهان یا سیستم گوارش ظاهر شود.

تمایلات جنسی نوزادان به مرحلۀ بعدی، یعنی مرحله مقعدی، منتقل می‌شود و برخی از علایق جنسی بزرگسالان از این مرحله نشأت می‌گیرد که در آن توجه به قابلیت‌های شهوانی مقعد متمرکز است. کودکان خردسال می‌توانند از نگه داشتن مدفوع لذت حسی ببرند و در مرحلۀ بعد رها کردن آن می‌تواند احساسات لذت‌بخشی را در روده ایجاد کند.

همچنین می‌توان مشاهده کرد که نوزادان از بازی با مدفوع خود لذت می‌برند، کاری که بزرگسالان در صورت بازگشت به مرحلۀ مقعدی در سلولی محصور در زندان یا بیمارستان انجام می‌دهند. کودکان معمولاً توسط والدین از بازی با مدفوع خود منع می‌شوند و به جای آن به گِل‌بازی یا ساختن قلعه‌های شنی یا بازی با خاک رس و خمیربازی علاقه‌مند می‌شوند.

در این زمینه: شکل دادن به غرایز شهوانی

برگرفته از کتاب فروید و جامعه مدرن