خاطرهدرمانی رویکردی مقرونبهصرفه و همچنین، رویکردی مفید برای کمک به سالمند است. اگرچه اثرات نامطلوبی در این روش درمانی وجود ندارد، اما باید طی فرآیند درمان هوشیار بود؛ زیرا همۀ خاطرات نیز شیرین نیستند و اگر بیماران افسرده بر ناامیدیهای زندگیشان متمرکز شوند، شرایطشان مستعد این است که بدتر شوند.
خاطره
بهنظر میرسد که یادآوری خاطرات باعث میشود که سالمند از زندگی خود احساس رضایت داشته باشند و همچنین، این یادآوریها مهارتهای مقابله را در اختیار آنها قرار میدهد و علائم افسردگی را در آنها کاهش میدهد. با وجود نتایج دلگرمکننده، باید گفت که بسیاری از مطالعاتی که در مورد خاطرهدرمانی انجام شدند بسیار کم کنترل شده بودند و بدین ترتیب، درمانگران نباید انتظار خیلی زیادی از این رویکرد داشته باشند و باید از آن تنها به عنوان بخشی از یک رویکرد چندجانبه برای درمان افسردگی در اواخر زندگی استفاده کنند.
از خاطرهدرمانی میتوان به عنوان درمان حمایتی یاد کرد و آن را در این دستهبندی قرار داد. مطالعاتی که در مورد این نوع رویکرد وجود دارند نشاندهنده تأثیر مثبت بسیار در خلقوخو، توجه به خود، اعتمادبهنفس، روابط اجتماعی، توانایی برقراری ارتباط و سلامت کلی هستند. همچنین، افرادی که این نوع درمان روی آنها انجام شده، گفتهاند که دید بهتری نسبت به گذشته خود داشته و در نتیجه، به آینده نیز امیدوارتر هستند. گفته میشود زمانی که سالمندان مرگ خود را بسیار نزدیک میبینند، فرصتهایی را غنیمت میشمارند که بتوانند به واسطه آنها زندگی خود را ارزیابی کنند؛ زیرا با این کار احساس رضایت بیشتری خواهند داشت.
در کمترین حالت میتوان گفت که خاطرهدرمانی به تقویت اتحاد درمانی کمک میکند و به آن سرعت میبخشد و افراد با استفاده از آن میتوانند مشکلات و نگرانیهای خود را در یک محیط دلسوزانه به زبان بیاورند. در بهترین حالت نیز خاطرهدرمانی میتواند به افراد کمک کند تا به فهرستی از ناامیدیها و محدودیتهای زندگیشان دسترسی پیدا کنند، اهداف واقعگرایانه تعیین کنند، علائم افسردگی خود را بهبود بخشند و همچنین، به یکپارچگی نفس و تقویت حس غرور در زندگیشان برسند.
در این زمینه: زنان سالمند
برگرفته از کتاب مداخلات روانشناختی در سالمندان

