«تناقض معمولاً وقتی ایجاد می‌شود که  اجتماع تضادها وجود داشته باشند». (استون کمپبل هری- معلم فلسفه)

هنگامی که می‌خواهید دانش‌آموزان تناقضات را متوجه شوند یا درباره‌ی مسئله‌ای رویکرد نقادانه داشته باشند، از روش زیر استفاده کنید.

سوال پرسیدن

ما در اینجا روشی را بیان می‌کنیم که با تنوع آغاز می‌گردد و براساس اصول دیاکلتیک میان ناسازگاری‌هایِ شناختی، حرکت می‌کند.

1- با سؤالات دستور زبانی بسته ولی مفهومی باز، آغاز کنید مثل: «آیا هنری هشتم پادشاه خوبی بود؟»

2- سؤال بالا را برروی تخته بنویسید.

3- زمانی را برای پاسخ به خودشان بدهید. این کار گفتگوی درونی را تقویت می‌کند.

4- «زمان گفتگو» بدهید: دو دقیقه با نفری بغل دستی صحبت کنند.

5- با علامتی نشان دهید که زمان به اتمام رسیده است.

6- سؤال را دوباره بپرسید تا پاسخ‌های شهودی را دریافت کنید.

7- پاسخ‌ها را دریافت کنید. گاهی اوقات با استفاده از ردیاب‌ و پاسخ‌ها (ایده 83) پاسخ‌های «بله»/«خیر» را ردیابی کنید یا می‌تواند هر دو باشد (بله و خیر) یا هیچ کدام نباشد. ایده‌ی 65 را برای رسیدن به اتفاق نظر ملاحظه کنید.

8- به «زمان گفتگو» بازگردید. اکنون، دانش‌آموزان موقعیت‌های مختلف و مواضعی که ممکن است با هم در تضاد یا قابل اجتماع باشند را متوجه شوند؛ و باید درباره‌ی آن‌ها بیشتر حرف بزنند و مسئله‌ را حل کنند.

در این زمینه:  سوالات فرضیه‌ای

برگرفته از کتاب پرسشگری در کلاس