بهرهوری مشتاقانه- آیا تا بهحال در برگزاری جشن در محل کار شرکت کردهاید؟ هر بار که یک تیم ورزشی در بازی بزرگی پیروز میشود، افراد تیم به رختکن خود برمیگردند، عینک ایمنی میگذارند و سپس چندین بطری نوشیدنی را باز میکنند و آن را به سر خود، هم تیمیها و مربیان خود میپاشند. هیجان بازیکنان از پیروزی در بازی قهرمانی را نمیتوان مهار کرد. آنان بعد از یک فصل طولانی همکاری، موفقیتهای کل تیم را جشن میگیرند که شامل کار با هم برای تجزیه و تحلیل فیلم بازی، انجام بازیهای مکرر برای درست انجام دادنشان، ایجاد استقامت و قدرت در اتاق وزنه و کار با مربیان خود برای به حداکثر رساندن خروجی کل تیم است.
نامحسوس
تیمهای مقام قهرمانی، بازیکنان فوق ستاره ندارند که در هر موقعیتی بازی کنند؛ در حقیقت، در برخی موارد، تحلیلگران ورزشی به این نکته اشاره میکنند که ممکن است بسیاری از بازیکنان واقعا خوب باشند اما لزوماً عالی نیستند. با این حال، آنان به پیروزی خود ادامه میدهند. این امر با “بهرهوری مشتاقانه” پیش میرود. در روشهای مدیریت قدیمی چند دهه گذشته، این عقیده وجود داشت که تنها راه دریافت بهرهوری بیشتر از کارگران استفاده از ترس است. ترس از از دست دادن شغل، ترس از ترفیع نگرفتن، ترس از مجبور شدن به اضافهکاری، ترس از انجام کاری که هیچکس دیگری نمیخواست آن را انجام دهد. ترس باعث ایجاد انگیزه برای مدت کوتاهی در کارگران خواهد شد که این امر باعث افزایش بهرهوری ساختگی میشود.
با این حال، ترس باعث فرسودگی افراد میشود و آنان سرانجام یکی از دو کار را انجام میدهند: کار دیگری پیدا میکنند یا به مرحلهای می رسند که اهمیتی نمیدهند و برای از پس حداقل هزینهها برآمدن، گذران زندگی میکنند. ممکن است در کوتاهمدت بهرهوری رخ دهد، اما در طولانی مدت، کارایی کلی آسیب میبیند. وقتی این اتفاق میافتد، مدیران پیشین از دوزهای بیشتری از ترس استفاده میکنند که ممکن است شامل فریاد زدن و تحقیر کارکنان باشد. این یک محیط کار سمی ایجاد میکند که در نهایت منجر به تبدیل شدن کارمندان به مردههای متحرک میشود که جیم در فصل 1 با چنین کارمندانی روبهرو شد، در حالیکه نباید اینگونه باشد.
کارمندانی که فرصت همکاری در یک تیم را دارند، ممکن است نوشیدنی به روی یکدیگر نپاشند، اما آنان برای کمک به موفقیت سازمان خود سخت تلاش خواهند کرد. من شاهد بودهام که گروههای بزرگی از افراد فراتر از آنچه انتظار میرفت برای به دست آوردن سفارش عمده، پیشرفتهای چشمگیری انجام دهند، هر کاری از دستشان برمیآید برای اطمینان از برآورده شدن نیازهای مشتریان خود انجام میدهند و بدون هیچ کم و کاستی یک محصول یا خدمات جدید راهاندازی کردند. وقتی با کارکنان با احترام رفتار میشود، شیوههای ارتباطی قوی اعمال میشود و آنان میتوانند ایدههای خود را برای بهبود مشاهده کنند، احساس غرور و مالکیتشان شروع به غلیان میکند و “بهرهوری مشتاقانه” بهطور طبیعی اتفاق میافتد.
در این زمینه: انعطاب پذیری سبک های رهبری
برگرفته از کتاب جلوه برتری رهبری نوین در اقتصاد و سیاست

