هومی بابا و منتقدان

اگرچه بابا به‌ندرت با منتقدان خود وارد مجادله مستقیم می‌شود، اما در مصاحبه سال 2008 خود توضیح می‌دهد: «در ارتباط با آن‌چه دیگران درباره کار من گفته‌اند باید بگویم که نمی‌توانم با عبارات منتقدان به‌طور مستقیم به آن‌ها پاسخ دهم. من با مردم در بحث‌های عمومی بزرگ درگیر نمی‌شوم. آن‌چه که نیاز دارم برمی‌دارم، تا جایی که می‌توانم یاد می‌گیرم و برای انجام کارهای بعدی پیش می‌روم».

هومی بابا

با این وجود، بابا اغلب، هرچند غیرمستقیم، به نقد سبک نوشتاری مبهم خود پاسخ داده است. او در مصاحبه‌ پس از انتشار موقعیت فرهنگ اذعان نمود که هر کتابی اگر آن‌قدر پیچیده باشد «که مردم نتوانند به آن پاسخ دهند و در مورد آن تعمق کنند و از آن استفاده کنند» می‌تواند به‌عنوان یک شکست طبقه‌بندی شود.

با این همه، او در ادامه می‌گوید که برخی از قسمت‌های پرانتقاد کتاب در واقع مهم‌ترین بخش‌ها هستند، زیرا تجربی‌ترین بخش‌ها هستند، از این حیث که مرزهای اندیشه او (و خوانندگانش) را گسترش می‌دهند: «آن لحظه ابهام شامل … حدود اندیشه من است، افقی که هنوز به آن نرسیده‌ام، با این وجود حرکتی نوظهور در جهت توسعه مفهومی با خود به‌همراه می‌آورد که باید مشخص شود، حتی اگر نتوان آن را به‌خوبی و به‌قدر کفایت درک کرد».

بابا با بیان این‌که یکی از نخستین کرسی‌های دانشگاهی روان‌کاوی در دانشگاه کلکته در هند تأسیس شد به این گفته که روان‌کاوی ابزاری از اساس اروپامحور است پاسخی مستقیم داد. بابا می‌گوید روان‌کاوی کلکته‌ای نه دانش وارداتی اتریشی و نه نسخه اصلی هندی، بلکه خوانشی «بومی» از نسخه اصلی است نمایانگر چیزی که او آن را «واکاوی عمیق … آن اندیشه‌ها و اشکال متن‌مند و سپس آرایش مجدد» می‌نامد. بنابراین، حتی نظریه‌های مورد استفاده بابا، از برخی جهات، نشانه دورگیتی است که او تحلیل می‌کند.

در این زمینه: تقلید و استعمار

برگرفته از کتاب تحلیلی در باب موقعیت فرهنگ هومی بابا