مروری بر کتاب فروید و جامعه مدرن

شاید پی گرفتن جامعه‌شناسی در کارهای فروید کمی عجیب به نظر برسد، زیرا او تقریباً همیشه به عنوان بنیان‌گذار استفاده از تکنیک روان‌درمانی برای افراد شناخته می‌شود. با این حال، نوشته‌های او گزاره‌های بسیاری را شامل می‌شود که از ماهیت جامعه‌شناختی برخوردارند.

روان‌کاوی ‌شامل ‌سه‌ حوزه ‌اصلی ‌می‌شود: الف)‌ روش درمان که در عین حال ابزار کشف ناخودآگاه است؛ ب)‌ نظریه شخصیت،‌ رشد و اجزاء سازندۀ آن؛ ج) مجموعه‌ای از گزاره‌ها دربارۀ جامعه و نهادهای اصلی‌اش که واقعاً از ماهیت جامعه‌شناسی برخوردارند. این سه حوزه کاملاً به هم مرتبط هستند. ایده‌های جامعه‌شناختی عمدتاً دغدغۀ این کتاب خواهند بود. برای درک‌ درست جامعه‌شناسی، روابط متقابل این ایده‌ها و دو حوزه دیگر بررسی می‌شود.

این یکی از ویژگی‌های روشی است که دانشگاه‌‌ها برمبنای آن به توسعۀ بسیاری از حوزه‌های تخصصی دانش مبادرت کرده‌اند؛ حوزه‌هایی که در رابطه با جنبه‌های مختلف طبیعت و جهان اجتماعی و اقتصادی پدیدار شده‌اند. با این حال حتی در فلسفه، به‌ویژه در انگلستان و ایالات متحده، توجه به انسان به عنوان یک کل و رابطه‌اش با محیط فیزیکی و اجتماعی، از جایگاه چندانی برخوردار نیست.

دغدغۀ جامعه‌شناسان پیشین این بود که سیستم‌های تحلیلی‌شان را با مفروضات صریح در مورد ماهیت روان‌شناختی و زیستی انسان پایه‌ریزی کنند. اخیراً رفتارشناسان شروع به بررسی روابط متقابل روان‌شناسی، زیست‌شناسی و جامعه‌شناسی کرده‌اند و برخی از مفهوم‌سازی‌های این رشته‌ها را با هم ادغام می‌کنند.