ارزیابی پژوهش‌ های حامی روان‌ درمانی در سالمندی

هم‌زمان با تکامل نظریه‌های روان‌درمانی و  سودمند بودن مداخلات روان‌درمانی برای سالمندان، پژوهشگران بر میزان اثربخشی روان‌درمانی در سالمندان تاکید کرده‌اند. پیشرفت‌های پژوهشی در چند دهۀ گذشته از رویکردهای روان‌درمانی به‌عنوان گزینه‌های درمانی مناسب برای سالمندان حمایت کرده است. با این حال، همیشه اینطور نبوده است. تقریبا در سراسر قرن بیستم، پژوهش‌های  معدودی در مورد روان‌درمانی سالمندی  انجام شده است.

_{روان درمانی سالمندان}

این سوگیری پژوهشگران که سالمندان به دلیل عواملی از جمله انگ ادراک شده، کمتر به دنبال حمایت روانی از سوی جوانان هستند، این فرض که افسردگی و اضطراب بخشی از سالخوردگی یا ناشی از بیماری‌های جسمی است و این تصورکه سالمندان نمی‌توانند تغییرات قابل توجه‌ای را از طریق روان‌درمانی تجربه کنند. متأسفانه، فقدان پژوهشهای تجربی اولیه حامی اثربخشی روان‌درمانی، در دستورالعمل‌های ملّی، مانند توصیه‌های مؤسسۀ ملّی سلامت در سال 1991 در مورد درمان افسردگی در سالمندان، انعکاس یافت.

این گزارش، روان‌درمانی را خط سوم مداخله و دارودرمانی و الکتروشوک درمانی به ترتیب خط اول و دوم درمان ذکر کرد. از زمانی که نگرش‌ها به روان‌درمانی مثبت‌تر شد،  براساس مطالعات پژوهشی راه‌های مختلفی پیشنهاد شد تا به‌وسیلۀ آنها روان‌درمانی به‌طور بالقوه بتواند در درمان سالمندان مؤثر باشد و در مورد این‌که چرا روان‌درمانی به‌عنوان یک انتخاب درمانی برای جمعیت سالخورده فعلی قابل قبول‌تر است،  بینشی ارائه شد. در چند دهۀ گذشته، پژوهش‌ها به‌طور مداوم اثرات مثبت روان‌درمانی بر سالمندان دارای نیازهای سلامت‌روان را نشان داده است، از جمله این که مداخلات روان‌درمانی در سالمندان تأثیر مثبتی بر بهبود کلی بهزیستی روان‌شناختی دارد.

فوایدی که اشکال مختلف روان‌درمانی می‌توانند برای سالمندان مبتلا به اختلالات روان‌پزشکی رایج مانند افسردگی و اضطراب ایجاد کنند، اکنون به‌خوبی مشخص شده است. در مورد افسردگی سالمندی، مطالعات فراتحلیلی نشان داده‌اند که چندین روش درمانی، از جمله درمان شناختی‌رفتاری، خاطره‌درمانی، روان‌درمانی بین‌فردی و درمان روان‌‌پویشی کوتاه‌مدت در درمان افسردگی اساسی مؤثر هستند. به‌طور خاص، پژوهش‌ها بر چندین مکانیسم تأکید کرده‌اند که از طریق آنها روان‌درمانی می‌تواند برای بیماران مبتلا به افسردگی مفید باشد: همانند کمک به بهبود مهارت‌های مقابله‌ای، مدیریت عوامل استرس‌زای بین‌فردی و تقویت حمایت‌های اجتماعی.

در این زمینه: تاریخچه روان درمانی بزرگسالان در سالمندی

برگرفته از کتاب مداخلات روانشناختی در سالمندان