علم سیاست، بهعنوان یک حوزه مهم مطالعاتی در علوم اجتماعی، به حوزههای مختلفی تقسیم شده است که هر کدام شامل چندین حوزه فرعی هستند.برخی حوزههای اصلی تحت پوشش علم سیاست به شرح زیر است:
حوزه های سیاست
سیاست داخلی: رایجترین حوزه مطالعاتی در علم سیاست که حوزههای فرعی آن شامل افکار عمومی، انتخابات، حکومت، ساختارها و عملکرد دولت، حقوق شهروندان و رفتار آن ها میشود.
سیاست تطبیقی: این حوزه از علم سیاست بر سیاست درون کشورها تمرکز دارد و به تحلیل شباهتها و تفاوتهای بین رژِیم و سیاست آن کشورها میپردازد. تحلیلهای تطبیقی بین و در میان رژِیمهای کشورها هم جزو این حوزه فرعی قرار میگیرند.
روابط بینالملل: روابط بینالملل به مطالعه روابط و تعاملات بین و در میان کشورها میپردازد که شامل علل جنگ، اجرای سیاست خارجی، اقتصاد سیاسی بینالملل، حقوق بینالملل، معاهدات و کنوانسیونها و ساختارهای گزینههای سیاستی برای دولتها میشود.
نظریه سیاسی: این حوزه شامل فلسفه سیاسی، از جمله نظریهها و دیدگاههای نظری سیاسی سنتی و معاصر است.
مدیریت عمومی: مدیریت عمومی به مطالعه بوروکراسی میپردازد که شامل ساختارها، عملکرد و واقعیات عملی و غیره است.
حقوق عمومی: این شاخه از علم سیاست به مطالعه قوانین اساسی، نظامهای حقوقی، حقوق مدنی، عدالت کیفری و غیره میپردازد.
سیاستگذاری عمومی: به بررسی تصویب و اجرای سیاستهای حکومتی مانند سیاستهای مربوط به حقوق مدنی، دفاع، سلامت، آموزش، اقتصاد، توسعه، حفاظت از طبیعت و غیره میپردازد.
در این زمینه: کتاب مبانی علم سیاست
برگرفته از کتاب مبانی علم سیاست

