وانوسازی بهدنبال ارائه پاسخ یا راهحل قطعی برای مشکلات موجود نیست. وانوسازی بهدنبال نشان دادن این موضوع است که چگونه نحوه تصور و صحبت کردن ما درباره یک مشکل اکنون به یک مشکل و مانع بالقوه برای توسعه راهحل تبدیل شده است. در تحلیل نهایی میتوان گفت که وانوسازی نه نوعی تحلیل انتقادی است و نه بهدنبال بهدست آوردن یا داشتن هر گونه ادعای پایانمندی است.
وانوسازی تنها میتواند بهمثابه شکل بیپایانِ بازِ درگیر شدن با نظامهای فکری موجود در تلاش برای بهچالش کشیدن وضعیت موجود و تدارک فرصتهای قوی برای اندیشه، سخن، و عمل متفاوت رخ دهد و چنین هم هست. اما این بدان معنا نیست که وانوسازی نوعی بازی آزاد متنی است که در آن هر کاری انجام میشود و همه چیز مجاز است. کاملاً برعکس.
وانوسازی با توجه وافر به ضرورتهای زبان و منطق بهمنظور پیگیری و درک ریزهکاریهای عملیات، رویهها و شیوهنامههای پیچیده آنها دست بهکار میشود و ضرورت مییابد. و این کار نه برای تکرار آنچه پیشتر انجام شده – حتی اگر گاهی به تکرار نزدیک شود – بلکه برای استخراج تفاوت از چنین تلاشی انجام میگیرد که راه بهروی فرصتها و چالشهای جایگزینی باز میکند که میتوانند تفاوت ایجاد کنند.
در این زمینه: وانوسازی چیست
برگرفته از کتاب وانوسازی

