تیر
ایجاد سازگاری عمدهای در رواندرمانی بینفردی برای استفاده در بیماران سالمند مورد نیاز نیست. برای آشنایی با مشکلات رایج پیش روی افراد مسن، کسب دانش کارآمد در مورد مبانی پیریشناسی بسیار توصیه میشود. از دستدادن شنوایی ممکن است ارتباط خوب را مختل کند، بنابراین قراردادن صندلی خود در کنار گوش دارای شنوایی بهتر ممکن است به بیمار سالمند کمک کند.
رواندرمانی بینفردی
حملونقل میتواند مشکلساز باشد، بهویژه در آبوهوای نامساعد، که در طی آن میتوان ملاقاتهای تلفنی را جایگزین کرد، یا اگر بیمار از حریم خصوصی کافی برخوردار باشد و بهاندازه کافی خوب بشنود، میتوان کل دورههای رواندرمانی بینفردی را با تلفن انجام داد. مراقبان ممکن است بیماران سالمند را همراهی کنند و بخواهند در آنجا بنشینند یا گزارش پیشرفت دریافت نمایند که در این مورد باید با بیمار مذاکره شود.
اگرچه یک نسخه زوجدرمانی از رواندرمانی بینفردی وجود دارد، اما بهعنوان یک رواندرمانی فردی طراحی شده است. برای فرد مسنی که با یک مراقب فداکار و حامی همراه است، بیمار مورد نظر هنوز هم برای درمان فردی مستحق حفظ حریم خصوصی است و ممکن است نیاز داشته باشد از یک مراقب حتی با نیت خوب، بهعنوان فردی سرکوبگر یا سلطهگر شکایت کند.
آن دسته از بیمارانی که با آسیب شناختی قابلتوجهی مراجعه میکنند، ممکن است با اجرای رواندرمانی بینفردی برای آسیب شناختی که در آن مراقبین از ابتدا در درمان گنجانده میشوند، بهترین خدمات را دریافت کنند، بنابراین جلوگیری از پی بردن دیگر افراد به تغییر در تکنیکهای درمانی مراحل بعدی، ممکن است برای ایمنی یا رفاه بیمار لازم باشد.
در رواندرمانی بینفردی برای آسیبشناختی، درمانگر صلاحدید خود را در مورد ترکیبی از جلسات فردی با بیمار یا عضو خانواده یا مراقب مشخصشده یا جلسات مشترک، به شکل مناسب، اعمال میکند. برای بیماران سالمند که ممکن است از درد مزمن یا سایر ناراحتیها رنج ببرند، انعطافپذیری در طول جلسات ممکن است از 40 تا 60 دقیقه ضروری باشد.
در این زمینه: روان درمانی بین فردی
برگرفته از کتاب مداخلات روانشناختی در سالمندان
