گردش به چپ در سیاست شی چین پینگ

مطابق با مفهوم «ابطال‌ناپذیرها»، شی در اولین دهه ریاست‌جمهوری خود تلاش کرد به گونه‌ای مانور دهد که با میراث مائو و دنگ به لحاظ منطقی مساوی رفتار شود. در ارتباط با دنگ، ایدئولوژی به امری ثانویه بدل شد. توسعه اقتصادی تقریباً بدون توجه به سیاست مورد نیازش، به هدف اصلی بدل شد. دنگ شیائوپینگ این مسیر جدید را در سال 1982 تنظیم کرد و آن را «سوسیالیسم به سبک چینی» نامید. بخش خصوصی، سرمایه خارجی و دیگر پدیده‌های سرمایه‌داری، دیگر اکیداً حرام نبودند بلکه مجاز و حتی مطلوب بودند.

گردش به چپ

مسیر اقتصاد تغییر و به سمت بازار حرکت کرد، هرچند برنامه‌های حزب روی آن حک شده بود. این روند زمانی به اوج خود رسید که چین در سال 2001 به عضویت سازمان تجارت جهانی درآمد. چین در دوران جیانگ زمین و هو ‌جین‌تائو، هم از نگاه جهان و هم شهروندان چینی فقط در نام، یک کشور سوسیالیستی بود و در همه ابعاد دیگر یک کشور سرمایه‌داری به نظر  می‌رسید. باید خیلی تلاش می‎کردی تا نشانی ‌از ایدئولوژی مارکسیستی-لنینیستی را درون جامعه چین کشف کنی. رشد اقتصادی اولویت اصلی را داشت که در تاریخ بشریت چشم‌گیر و بی‌نظیر بود. بر اساس گزارش بانک جهانی، بیش از نیم میلیارد چینی بین سال‌های 1981 تا 2004 از فقر بیرون آمدند.

هنگامی که شی‌ جین‌پینگ در دسامبر 2012 در سفری به جنوب چین تاج گلی را مقابل مجسمه برنزی رهبر سابق، دنگ شیائوپینگ در شنژن گذاشت، پیام برای اکثر ناظران چینی آشکار بود. این «سفر جنوب» معروف دنگ در پایان دهه 1970 بود که شروعی برای اصلاحات اقتصادی و رشد خارق‌العاده چین بود. آیا این نشانه این نبود که شی قصد دارد این مسیر را ادامه دهد؟ از این گذشته دنگ، شی ژونگ‌شون پدر فقید شی را مسؤول اداره استان گوانگدونگ و تبدیل کردن شنژن به یک منطقه به اصطلاح ویژه اقتصادی کرده بود، یعنی منطقه‌ای که نسبت به باقی چین زادی بیشتآزادی بیشتری برای دنبال کردن سیاست‌های جذب سرمایه داشت.

این سیاست تبدیل جنوب چین به منطقه‌ای‌ آزمایشی برای جذب سرمایه جهانی و به ویژه سرمایه‌گذاری در منطقه خلیج بزرگ (GBA) در زمان شی هم ادامه پیدا کرده است. این شهر در مصب رودخانه پیرل قرار دارد، جمعیتی بالغ بر 71.2 میلیون نفر دارد و شامل 9 کلان شهر در استان گوانگدونگ – گوانگژو، شنژن، ژوهای، فوشان، دونگ گوان، ژونگشان، جیانگمن، هویژو و ژائوکینگ- و همچنین دو شهر ویژه است، مناطق اداری، هنگ‌کنگ و ماکائو. در زمان نگارش این نوشته، این شهرها و مناطق با هم دوازدهمین اقتصاد بزرگ جهان را تشکیل می‌دهند، بزرگ‌تر از اقتصاد روسیه. در آن‌جا می‌توان نوآورترین شرکت‌های فناوری چین، هواوی، زدتی‌ای، دی‌جی‌آی و تنسنت(شرکت مادر وی چت) و دیگر شرکت‌های استارت‌آپی را پیدا کرد.

در این زمینه: رهبری و سیاست در چین

برگرفته از کتاب چین شی جین پینگ