اساسیترین بررسی اگزیستانسیالیستی ترس را هایدگر به انجام رسانده است. در نگاه او، ترس با احساسی بروز مییابد که گویی “چیزی در حال نزدیک شدن است”. در اطراف ما چیزهای تهدیدآمیز زیادی وجود دارد، ولی ما اغلب این تهدیدها را مستقیما احساس نمیکنیم.
ترس
اما ترس، احساس وارد شدن یک تهدید بالقوه به جهان ما است: در ترس، آنچه که از نگاه ما تهدیدآمیز به نظر میرسد، از بند رها میشود و اجازه مییابد تا برای ما مهم گردد.
دنیا پر از چیزها، اتفاقات و انسانهایی است که تهدیدی بالقوه یا بالفعل برای ما هستند، اما در اغلب مواقع، اکثر آنها در خارج از حدود توجه ما قرار میگیرند. این موضوعات برای ما اهمیتی ندارند، اما اگر متوجه آنها بودیم، از آنها میترسیدیم. بنابراین ما میتوانیم در میان انواع اخبار و اطلاعات زندگی کنیم؛ مانند خطرهای بالقوه برای سلامتی ما که پرهیزی از آنها نمیکنیم و یا یک عملیات تروریستی که ای بسا به زودی تبدیل به سر خط اخبار روز شود و ما از آن بی خبریم.
ترس عامل ایجاد تهدید نیست، بلکه احساس ناشی از حالتی ذهنی است که در آن تهدید مشخصی مورد توجه ما قرار میگیرد. به محض این که متوجه چیزی تهدیدآمیز شوید، فراموشی ترسناک بودن آن چیز، به طرز غریبی برایتان دشوار خواهد شد. ترس هم منبعی برای واقع بینی و هم برای توهم است: ترس چیزها را مهم میسازد.
در این زمینه: نفی و اگزیستانسیالیسم
برگرفته از کتاب فرهنگ توصیفی اگزیستانسیالیسم

